Leja e qëndrimit BE për qëndrues afatgjatë është një nga statuset më të rëndësishme për një shtetas shqiptar që ka ndërtuar jetën e tij në Itali. Nuk bëhet fjalë thjesht për një dokument me afat më të gjatë: ligji njeh një status të qëndrueshëm, me pasoja konkrete në punë, jetën familjare, lëvizjen brenda Bashkimit Evropian dhe, në disa raste, edhe në aksesin ndaj përfitimeve sociale.
Pesë vjet qëndrim të rregullt: kushti i parë
Sipas nenit 9 të Dekretit Legjislativ nr. 286/1998, kërkesa mund të paraqitet, në rregull të përgjithshëm, nga shtetasi i një vendi të tretë që ka një leje qëndrimi të vlefshme dhe që qëndron ligjërisht në Itali prej të paktën pesë vjetësh.
Megjithatë, pesë vitet nuk duhet të lexohen vetëm si një numër formal. Duhet të kontrollohet vazhdimësia e qëndrimit. Mungesat nga Italia, në përgjithësi, nuk e ndërpresin periudhën pesëvjeçare kur janë më të shkurtra se gjashtë muaj rresht dhe nuk kalojnë gjithsej dhjetë muaj gjatë pesë viteve. Ligji parashikon përjashtime kur mungesa lidhet me detyrime ushtarake, arsye të rënda dhe të dokumentuara shëndetësore ose arsye të tjera serioze dhe të provuara.
Të ardhurat: pragu lidhet me assegno sociale
Përveç pesë viteve të qëndrimit, kërkohet edhe një nivel minimal të ardhurash. Ligji e lidh pragun me shumën vjetore të assegno sociale. Për vitin 2026, kjo shumë është 7.101,12 euro në vit për aplikantin e vetëm. Kur kërkesa përfshin edhe anëtarë të familjes, duhet të verifikohet pragu më i lartë i të ardhurave sipas përbërjes familjare.
Kjo do të thotë se para paraqitjes së kërkesës duhet kontrolluar me kujdes jo vetëm kontrata e punës, por edhe të ardhurat reale të dokumentueshme: deklarata e të ardhurave, CUD/CU, busta paga dhe dokumentet e tjera fiskale mund të jenë vendimtare.
Gjuha italiane: niveli A2
Një tjetër kusht është njohja e gjuhës italiane në nivelin A2. Për shumë aplikantë kjo verifikohet me testin e organizuar përmes Prefekturës. Kërkesa për testin paraqitet online dhe, sipas procedurës administrative, Prefektura cakton provimin dhe njofton kandidatin për datën dhe vendin.
Nuk duhet ta bëjnë testin të gjithë. Ka përjashtime, ndër të tjera, për të miturit nën 14 vjeç, për personat me kufizime të rënda të aftësisë së të mësuarit të dokumentuara nga struktura publike shëndetësore dhe për ata që tashmë kanë tituj ose certifikime të njohura që provojnë njohjen e gjuhës në nivelin e kërkuar.
Nëse testi nuk kalohet ose kandidati mungon pa arsye të justifikuar, procedura nuk mbyllet përgjithmonë, por duhet respektuar afati për paraqitjen e një kërkese të re.
Statusi është i përhershëm, dokumenti jo
Një pikë që krijon shpesh konfuzion është dallimi mes statusit dhe kartës fizike. Statusi i qëndruesit afatgjatë është i përhershëm, përveç rasteve të revokimit të parashikuara nga ligji. Dokumenti elektronik, nga ana tjetër, ka vlefshmëri dhjetëvjeçare për të rriturit dhe pesëvjeçare për të miturit dhe duhet të përditësohet në skadencë.
Kjo do të thotë se skadimi i kartës nuk nënkupton automatikisht humbjen e statusit, por dokumenti duhet rinovuar ose përditësuar. Ky dallim është veçanërisht i rëndësishëm për udhëtimet, marrëdhëniet me administratën dhe verifikimet nga punëdhënësit.
Edhe mungesat e gjata mund të kenë pasoja
Pasi statusi është fituar, nuk do të thotë se ai është i paprekshëm në çdo situatë. Ligji parashikon ndër të tjera humbjen e statusit në rast të mungesës nga territori i Bashkimit Evropian për dymbëdhjetë muaj rresht ose, në disa raste, pas një mungese shumë të gjatë nga Italia. Për një shtetas shqiptar që kalon periudha të gjata mes Italisë dhe Shqipërisë, ky aspekt duhet vlerësuar me kujdes para se mungesa të bëhet e zgjatur.
Vendimi i Gjykatës Kushtetuese nr. 141/2026: statusi ka peshë edhe për assegno sociale
Në korrik 2026, Gjykata Kushtetuese italiane, me vendimin nr. 141/2026, konfirmoi se nuk është në kundërshtim me Kushtetutën dhe të drejtën e Bashkimit Evropian kërkesa që shtetasi i një vendi të tretë të jetë mbajtës i lejes BE për qëndrues afatgjatë për të pasur akses te assegno sociale.
Ky vendim është i rëndësishëm sepse tregon se leja e qëndrimit afatgjatë nuk ka vetëm vlerë administrative. Në disa fusha ajo përbën një kusht juridik që ligji mund ta përdorë për të dalluar mes formave të ndryshme të qëndrimit.
Duhet megjithatë një sqarim i rëndësishëm: posedimi i lejes afatgjatë nuk mjafton, në vetvete, për të marrë assegno sociale. Për këtë përfitim duhen plotësuar edhe kushtet e tjera të parashikuara nga INPS, duke përfshirë moshën, gjendjen ekonomike, rezidencën në Itali dhe kërkesën për dhjetë vjet qëndrim ligjor dhe të vazhdueshëm në territorin italian.
Çfarë duhet kontrolluar para se të paraqitet kërkesa
Para se të dorëzohet kërkesa për lejen BE për qëndrues afatgjatë, është e këshillueshme të bëhet një kontroll i plotë i pesë viteve të qëndrimit, datave të lejeve të mëparshme, udhëtimeve jashtë Italisë, nivelit të të ardhurave, përbërjes familjare, dokumentacionit për banesën dhe provës së njohjes së gjuhës italiane.
Një gabim i shpeshtë është të mendohet se pesë vite qëndrimi mjaftojnë automatikisht. Në realitet, Questura duhet të verifikojë një sërë kushtesh të tjera dhe një dokumentacion jo i plotë mund të sjellë kërkesa për integrim, vonesa ose edhe një vendim negativ.
Për këtë arsye, për një person që jeton prej vitesh në Itali, kalimi te statusi i qëndruesit afatgjatë duhet parë si një hap juridik i rëndësishëm drejt stabilizimit të plotë të pozitës së tij, jo thjesht si një rinovim tjetër i lejes së qëndrimit.
Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 – Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428
Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.