Avokat për Imigracionin

martedì 3 novembre 2026

Sipas TAR-it të Lacios: kur hiqet sinjalizimi SIS, refuzimi i vizës së punës duhet të arsyetohet dhe të rishqyrtohet

Një shtetas i një vendi jashtë Bashkimit Evropian mund të marrë një nulla osta për punësim në Itali, por të përballet më pas me refuzimin e vizës sepse emri i tij rezulton në Sistemin e Informacionit Shengen (SIS). Çfarë ndodh nëse sinjalizimi është vendosur nga një shtet tjetër dhe, pas refuzimit, ai shtet e fshin? Një përgjigje të rëndësishme jep Gjykata Administrative Rajonale e Lacios (TAR Lazio), seksioni V quater, me vendimin nr. 10641 të datës 9 qershor 2026.

Rasti konkret: vizë pune e refuzuar për shkak të një sinjalizimi austriak

Personi në këtë çështje kishte kërkuar pranë Konsullatës Italiane në Kazablankë vizë hyrjeje për punë të varur. Më 8 korrik 2025 kërkesa u refuzua, sepse autoritetet austriake kishin regjistruar ndaj tij një sinjalizim në SIS. Pas refuzimit, personi iu drejtua autoriteteve austriake dhe arriti të siguronte fshirjen e sinjalizimit më 19 gusht 2025.

Me dokumentin që vërtetonte fshirjen, ai i kërkoi përfaqësisë italiane të ndryshonte vendimin në rrugë administrative, nëpërmjet një kërkese për rishqyrtim. Konsullata nuk e pranoi kërkesën. Ajo përmendi, ndër të tjera, kufizimet e sistemit informatik dhe pezullimin e procedurës së nulla osta-s sipas dispozitave të posaçme të vitit 2024.

Personi bëri padi për anulimin e refuzimit të vizës, duke kundërshtuar mungesën e hetimit administrativ dhe arsyetimin e pamjaftueshëm.

Çfarë vendosi gjykata?

TAR-i e pranoi padinë dhe anuloi refuzimin e vizës. Pika vendimtare ishte se konsullata kishte përmendur sinjalizimin austriak, por nuk kishte sqaruar arsyen konkrete të kundërshtimit të autoriteteve austriake. Kjo e pengonte aplikantin të kuptonte plotësisht përse po refuzohej kërkesa dhe të mbronte në mënyrë efektive të drejtat e tij.

Gjykata vuri në dukje edhe se administrata nuk kishte kryer një verifikim të mjaftueshëm: nuk kishte kërkuar sqarime nga autoritetet austriake dhe nuk kishte zhvilluar një ballafaqim të dobishëm me personin e interesuar, megjithëse ai kishte dokumentuar fshirjen e sinjalizimit. Fakti që dosja e nulla osta-s ishte pezulluar nuk e shëronte mungesën e hetimit dhe arsyetimit në aktin e refuzimit të vizës.

Pse nuk mjafton formulari standard i refuzimit?

Në arsyetim, TAR-i iu referua vendimit të Gjykatës së Drejtësisë së Bashkimit Evropian të 24 nëntorit 2020, çështjet e bashkuara C-225/19 dhe C-226/19. Sipas këtyre parimeve, kur një shtet refuzon vizën për shkak të kundërshtimit të një shteti tjetër anëtar, vendimi duhet të mundësojë identifikimin e shtetit kundërshtues dhe të arsyes specifike që qëndron pas kundërshtimit.

Këto garanci lidhen me nenin 47 të Kartës së të Drejtave Themelore të BE-së, që mbron të drejtën për mjet juridik efektiv. Në çështjen e shqyrtuar, TAR-i shpjegoi se parimi i arsyetimit është i zbatueshëm edhe për vizën kombëtare italiane për punë të varur, jo vetëm për vizat Shengen të qëndrimit afatshkurtër.

Prandaj, nëse një formular standard thotë vetëm se personi është i sinjalizuar në SIS, duhet të shihet nëse vendimi dhe dokumentet e dosjes tregojnë realisht arsyen e pengesës dhe nëse është bërë shqyrtimi i duhur. Gjykata nuk tha se çdo sinjalizim është i paligjshëm; ajo konstatoi shkelje konkrete në mënyrën si ishte marrë vendimi italian.

Fshirja e sinjalizimit: çfarë ndryshon dhe çfarë nuk ndryshon?

Fshirja nga shteti që ka futur të dhënat në SIS është një fakt shumë i rëndësishëm për shqyrtimin e mëtejshëm. Megjithatë, ajo nuk krijon automatikisht të drejtën për marrjen e vizës. Përfaqësia konsullore duhet të rishikojë kërkesën dhe të verifikojë kushtet ligjore që vazhdojnë të zbatohen, përfshirë gjendjen e nulla osta-s dhe kushtet e punësimit.

Po kështu, anulimi i refuzimit nga TAR-i nuk është i njëjtë me një urdhër që viza të lëshohet menjëherë. Administratës i mbetet detyra të marrë një vendim të ri, duke respektuar arsyetimin e gjykatës dhe garancitë procedurale.

Hapat praktikë për aplikantin dhe familjen e tij

1. Ruani të gjitha dokumentet. Duhet të ruhen vendimi konsullor i refuzimit me datën e njoftimit, nulla osta, komunikimet me Sportello Unico per l'Immigrazione, kërkesat e dërguara me PEC dhe provat e pranimit të tyre.

2. Verifikoni të dhënat në SIS. Nëse ekziston dyshimi për një sinjalizim të pasaktë, personi mund të kërkojë akses në të dhënat e veta dhe, kur ka bazë ligjore, korrigjimin ose fshirjen. Sipas Komisionit Evropian, shteti që ka regjistruar sinjalizimin mban përgjegjësi për saktësinë, përditësimin dhe ligjshmërinë e tij. Kërkesa për akses ose fshirje nuk garanton vetvetiu heqjen e sinjalizimit.

3. Merrni një provë të qartë të fshirjes. Nëse autoritetet e shtetit sinjalizues e kanë hequr regjistrimin, duhet të kërkohet dokumentim zyrtar dhe të dërgohet te konsullata italiane. Duhet kërkuar një përgjigje e arsyetuar për gjendjen aktuale të dosjes dhe, sipas rastit, rishqyrtimi i refuzimit.

4. Dalloni dy procedura të ndryshme. Njëra ka të bëjë me të dhënat personale në SIS dhe me autoritetin që i ka regjistruar; tjetra ka të bëjë me vendimin italian mbi vizën. Mjetet e ankimit, autoritetet kompetente dhe afatet nuk janë domosdoshmërisht të njëjta.

5. Vlerësoni në kohë padinë gjyqësore. Një avokat mund të kontrollojë afatet konkrete dhe nëse refuzimi ka shkelur detyrimin e arsyetimit, të hetimit administrativ apo të mbrojtjes efektive. Nuk është e mjaftueshme të mbështetesh vetëm te shpresa se sistemi informatik do të përditësohet vetë.

Po leja e qëndrimit dhe hyrja në kufi?

Vendimi nr. 10641/2026 lidhej me një vizë për punë të varur, jo me çdo lloj lejeje qëndrimi apo me çdo refuzim hyrjeje në kufi. Pasojat e një sinjalizimi SIS varen nga kategoria e tij, baza ligjore, shteti që e ka vendosur dhe lloji i dokumentit që kërkohet. Ashtu siç nuk duhet supozuar se sinjalizimi sjell gjithmonë refuzim të pakthyeshëm, nuk duhet supozuar as se fshirja ose anulimi i një refuzimi mjafton në çdo rast për hyrjen në Itali.

Mesazhi praktik i këtij vendimi është i qartë: e drejta për të ditur arsyen e refuzimit dhe për ta kundërshtuar atë në mënyrë efektive ka rëndësi reale, sidomos kur një sinjalizim i vendosur jashtë Italisë ndërhyn në një procedurë italiane për vizë pune.

Burimi gjyqësor: TAR Lazio – Roma, Seksioni V quater, vendimi nr. 10641/2026 i datës 9 qershor 2026, regjistri i përgjithshëm nr. 13541/2025. Teksti i plotë zyrtar, portali i Drejtësisë Administrative italiane.

Informacion institucional për SIS: Komisioni Evropian – e drejta e aksesit, korrigjimit dhe fshirjes së të dhënave.

Avv. Fabio Loscerbo
Avokat i autorizuar të përfaqësojë klientë përpara Gjykatës së Kasacionit italian
I regjistruar në Regjistrin e Përfaqësuesve të Interesave pranë Dhomës së Deputetëve të Italisë për çështjet e imigracionit
Përfaqësues interesash i regjistruar në Regjistrin e Transparencës së Bashkimit Evropian me nr. 280782895721-36 për çështjet e migracionit dhe azilit
ORCID: 0009-0004-7030-0428
Artikull i hartuar me ndihmën e mjeteve të inteligjencës artificiale, nën drejtimin, rishikimin dhe përgjegjësinë editoriale të autorit.

Sipas TAR-it të Romës, viza e punës nuk mund të refuzohet për një sinjalizim SIS që i përket një personi tjetër

Një shtetas i huaj merr një vendim refuzimi për vizën italiane të punës, sepse emri i tij rezulton, sipas konsullatës, në Sistemin e Informacionit Schengen (SIS). Por çfarë ndodh kur dokumentet zyrtare tregojnë se personi i sinjalizuar është dikush tjetër? Gjykata Administrative Rajonale e Lacios, Romë, Seksioni i Pestë Quater (TAR Lazio), me vendimin nr. 13531, datë 23 korrik 2026, ka shqyrtuar pikërisht një situatë të tillë dhe ka anuluar dy vendime refuzimi të vizës.

Rasti: një vizë pune e refuzuar për shkak të një sinjalizimi nga Greqia

Një shtetas pakistanez kishte kërkuar pranë Ambasadës së Italisë në Manama, Bahrein, një vizë hyrjeje për punë të varur. Me vendim të datës 21 maj 2024, përfaqësia diplomatike italiane refuzoi vizën, duke iu referuar një sinjalizimi SIS që rezultonte i lidhur me Greqinë. Një vendim i dytë, i datës 19 janar 2025, konfirmoi refuzimin e mëparshëm. I interesuari i kundërshtoi këto akte para gjykatës administrative, duke paraqitur edhe shkaqe shtesë ankimi.

Gjatë procesit, kërkuesi paraqiti dokumente të autoriteteve kompetente që ndryshonin thelbësisht kuadrin faktik mbi të cilin ishte mbështetur konsullata. Një certifikatë e autoriteteve greke, e lëshuar më 2 gusht 2025, tregonte se për personin me të dhënat identifikuese të kërkuesit nuk rezultonte një sinjalizim për refuzimin e hyrjes në zonën Schengen.

Më tej, me shkresë të datës 12 janar 2026, shërbimi për sistemet informative ndërforcore i Ministrisë së Brendshme italiane sqaroi se sinjalizimi në bazën e të dhënave Schengen nuk i përkiste kërkuesit, por një personi tjetër. Shkresa korrigjonte komunikimin e mëparshëm dhe konfirmonte se i interesuari nuk figurohej në bazën e të dhënave SIS.

Çfarë vendosi gjykata?

Gjykata vlerësoi se prova e mungesës së sinjalizimit ndaj kërkuesit ishte vendimtare. Pasi u konstatua nga dokumente zyrtare se sinjalizimi i atribuohej një personi tjetër, përfaqësia diplomatike duhej ta kishte marrë parasysh këtë fakt dhe të anulonte vendimet e refuzimit në rrugë administrative. Megjithatë, kërkesa e të interesuarit për rishikim, e datës 13 janar 2026, nuk kishte sjellë korrigjimin e vendimeve.

Për këtë arsye, TAR Lazio pranoi ankimin dhe anuloi të dy vendimet konsullore. Gjykata vendosi gjithashtu që Ministria italiane e Punëve të Jashtme të paguante shpenzimet gjyqësore, të përcaktuara në vendim në shumën 2.000 euro, përveç shtesave të parashikuara nga ligji.

Duhet bërë një dallim i rëndësishëm: gjykata nuk urdhëroi lëshimin automatik të vizës, as nuk vendosi në mënyrë abstrakte se çdo sinjalizim SIS është i pavlefshëm. Ajo konstatoi se faktori konkret mbi të cilin ishin mbështetur dy refuzimet nuk ekzistonte për atë person. Nëse administrata duhet të marrë një vendim të ri, ajo mbetet e detyruar të zbatojë ligjin dhe të shqyrtojë kushtet e tjera të vizës, pa përsëritur gabimin e identifikimit.

Pse është kaq e rëndësishme identifikimi i saktë në SIS?

Sistemi i Informacionit Schengen përdoret nga shtetet pjesëmarrëse për shkëmbimin e informacioneve që lidhen, ndër të tjera, me kontrollet kufitare dhe vendime për refuzimin e hyrjes ose qëndrimit. Një sinjalizim mund të ketë pasoja për kërkesën e vizës, hyrjen në Itali dhe, sipas situatës ligjore, procedura të caktuara qëndrimi. Megjithatë, informacioni duhet t'i referohet personit të duhur.

Ngjashmëria e emrit, transliterimi i ndryshëm i emrave, gabimi në datëlindje ose ngatërrimi i të dhënave personale mund të krijojnë probleme serioze. Ky vendim tregon se një problem identifikimi nuk mund të trajtohet si një çështje e parëndësishme teknike kur prej tij varet refuzimi i një të drejte procedurale ose i një kërkese për vizë.

Megjithatë, mos e ngatërroni këtë rast me situatën ku sinjalizimi ekziston realisht për personin e interesuar, por kontestohet ligjshmëria ose proporcionaliteti i tij. Në rastin e shqyrtuar nga TAR, dokumentet zyrtare vërtetonin se sinjalizimi i takonte një personi tjetër; prandaj çështja qendrore ishte saktësia e identifikimit.

Si të veproni nëse viza ju refuzohet për shkak të SIS?

1. Kërkoni dhe ruani vendimin e refuzimit. Është e nevojshme të dini datën e njoftimit, llojin e vizës dhe arsyen konkrete të refuzimit. Mos u mjaftoni me një shpjegim gojor se “jeni në SIS”. Dokumenti i shkruar shërben për të kuptuar çfarë duhet verifikuar dhe për të llogaritur afatet e mundshme të ankimit.

2. Verifikoni të dhënat personale. Krahasoni emrin, mbiemrin, datëlindjen, vendlindjen, shtetësinë dhe të dhënat e dokumenteve. Një përputhje e pjesshme e emrit nuk është domosdoshmërisht provë se sinjalizimi lidhet me ju. Në rastin e Romës, verifikimi nga autoritetet greke dhe ato italiane ishte thelbësor.

3. Ushtroni të drejtat mbi të dhënat në SIS. Sipas rregullave të zbatueshme të Bashkimit Evropian, personi mund të kërkojë akses në të dhënat që e përfshijnë, korrigjimin e të dhënave të pasakta ose fshirjen e atyre që janë regjistruar në mënyrë të paligjshme, sipas procedurave dhe kufizimeve përkatëse. Autoriteti kompetent për korrigjimin ose fshirjen lidhet edhe me shtetin që ka futur sinjalizimin. Një konsullatë italiane nuk mund të supozohet se ka kompetencë të fshijë vetë çdo sinjalizim të një shteti tjetër.

4. Merrni përgjigje zyrtare, jo vetëm informacione informale. Nëse verifikimi konfirmon se sinjalizimi i përket një personi tjetër, dokumentoni këtë me shkresa nga autoritetet përkatëse. Në një kërkesë për rishikim administrativ, bashkëngjitni vendimin e refuzimit, dokumentin e identitetit dhe përgjigjen zyrtare që sqaron gabimin.

5. Dalloni rishikimin administrativ nga ankimi gjyqësor. Dërgimi i një kërkese për korrigjim ose anulim në autotutelë nuk i pezullon automatikisht afatet për të kundërshtuar vendimin në gjykatë. Mjeti i mbrojtjes, gjykata kompetente dhe afatet duhet të përcaktohen sipas aktit konkret. Në rastin e shqyrtuar, i interesuari kishte ndjekur një proces gjyqësor dhe kishte paraqitur prova të reja të rëndësishme gjatë tij.

Po nëse personi ndodhet tashmë në Itali?

Një sinjalizim i gabuar mund të shfaqet edhe gjatë procedurave të qëndrimit ose kontrolleve të hyrjes në kufi. Efektet juridike varen nga lloji i vendimit, titulli i qëndrimit, natyra e sinjalizimit dhe rregullat e zbatueshme. Nuk është e saktë të thuhet se anulimi i refuzimit të një vize pune zgjidh automatikisht çdo problem tjetër me lejen e qëndrimit ose me hyrjen në territor.

Për këtë arsye, është e dobishme që personi të ruajë dokumentet që vërtetojnë saktësinë e identitetit të tij dhe çdo shkresë zyrtare për korrigjimin e të dhënave. Ato mund të shërbejnë në procedura të ndryshme, por administrata përkatëse duhet të vlerësojë secilën sipas bazës së saj ligjore.

Çfarë mësojmë nga ky vendim?

Rasti i TAR Lazio nxjerr në pah një parim praktik të rëndësishëm: vendimi për vizën duhet të mbështetet mbi të dhëna që vërtet i përkasin aplikantit. Kur dokumente të autoriteteve kompetente tregojnë se sinjalizimi SIS ka të bëjë me një person tjetër, administrata duhet t'i marrë seriozisht këto prova dhe të korrigjojë pasojat e gabimit. Mbrojtja efektive nuk arrihet vetëm duke kundërshtuar një vendim, por edhe duke identifikuar saktësisht faktin e pasaktë mbi të cilin ai është bazuar.

Burimi gjyqësor: TAR Lazio, Roma, Sezione Quinta Quater, vendimi nr. 13531/2026, datë 23 korrik 2026, çështja nr. 9606/2024, mbi refuzimin e vizës për punë të varur nga Ambasada e Italisë në Manama. Teksti i vendimit. Për veprimet individuale duhen kontrolluar dokumentet, rregullat në fuqi dhe afatet e mbrojtjes për rastin konkret.

Avv. Fabio Loscerbo
Avokat me të drejtë përfaqësimi përpara Gjykatës së Kasacionit në Itali;
I regjistruar në Regjistrin e përfaqësuesve të interesave pranë Dhomës së Deputetëve të Italisë për çështjet e imigracionit;
Përfaqësues i regjistruar i interesave në Regjistrin e Transparencës së Bashkimit Evropian, nr. 280782895721-36, për çështjet e migracionit dhe azilit;
ORCID: 0009-0004-7030-0428.
Ky artikull është hartuar me ndihmën e mjeteve të inteligjencës artificiale, nën drejtimin, rishikimin dhe përgjegjësinë editoriale të autorit.

lunedì 2 novembre 2026

Sipas Gjykatës së Romës, mungesa e pëlqimit të prindit tjetër nuk e pengon gjithmonë bashkimin familjar të fëmijëve të refugjatit

Kur një prind me status refugjati në Itali dëshiron të bashkohet me fëmijët e mitur që jetojnë ende jashtë vendit, autoritetet italiane duhet të verifikojnë lidhjen familjare dhe kushtet ligjore për vizën. Një nga dokumentet që kërkohet zakonisht është pëlqimi i prindit tjetër. Por çfarë ndodh nëse ai prind është zhdukur prej shumë vitesh, nuk mund të kontaktohet dhe refugjati nuk ka mundësi reale të sigurojë një certifikatë zyrtare që provon fatin e tij?

Gjykata e zakonshme e Romës, Seksioni i të Drejtave të Personit dhe Imigracionit, me vendimin nr. 11517, të datës 31 korrik 2025, ka shqyrtuar një rast konkret ku refuzimi i vizave mbështetej pikërisht te mungesa e pëlqimit të personit të shënuar si baba në aktet e lindjes. Vendimi është veçanërisht i dobishëm për familjet që përballen me pengesa dokumentare si pasojë e përndjekjes, konfliktit, zhvendosjes së detyruar ose humbjes së kontakteve me një anëtar të familjes.

Çfarë kishte ndodhur në rastin e gjykuar?

Një grua nga Republika Demokratike e Kongos, së cilës në Itali i ishte njohur statusi i refugjates, kishte kërkuar bashkimin familjar me dy fëmijët e saj të mitur. Sportello Unico per l'Immigrazione pranë Prefekturës përkatëse kishte lëshuar më parë autorizimet e nevojshme, të quajtura nulla osta. Megjithatë, në fazën konsullore, përfaqësia italiane në Kinshasa kishte refuzuar vizat, sepse mungonte pëlqimi i burrit të shënuar si baba në dokumentet e fëmijëve.

Gruaja shpjegoi se fëmijët kishin lindur në rrethana dhune, ndërsa burri i regjistruar në dokumente ishte personi që më pas i kishte njohur dhe rritur. Sipas deklarimeve të saj, ai kishte shkuar në Angola për të punuar dhe ishte zhdukur, duke u bërë e pamundur marrja e pëlqimit ose e një dokumenti zyrtar për gjendjen e tij. Autoriteti konsullor kishte vlerësuar se mungesa e dokumentit përbënte pengesë për vizat.

Gjykata dëgjoi personalisht gruan dhe një person që kishte njohuri për historinë familjare. Ajo shqyrtoi deklarime të mëparshme nga procedura e mbrojtjes ndërkombëtare, dokumente të legalizuara, si dhe të dhëna të tjera mbi rrethanat e zhdukjes. Rëndësi kishte edhe fakti që lidhja amësore e gruas me fëmijët nuk ishte kontestuar nga administrata.

Çfarë vendosi gjykata?

Gjykata arriti në përfundimin se, në rrethanat e provuara të çështjes, gruaja ishte realisht e pamundur të siguronte pëlqimin e burrit të shënuar si baba. Ajo kishte paraqitur një tërësi provash të përputhshme që mbështesnin shpjegimin e saj. Për rrjedhojë, mungesa e dokumentit të pëlqimit nuk mund të përdorej si arsye absolute për të penguar ribashkimin e nënës me dy fëmijët.

Rezultati konkret i vendimit ishte i qartë: gjykata e pranoi padinë, deklaroi të paligjshme vendimet e refuzimit të vizës dhe urdhëroi lëshimin e vizave të hyrjes për dy fëmijët, në mënyrë që ata të bashkoheshin me nënën në Itali. Shpenzimet gjyqësore u kompensuan midis palëve.

Ky rezultat duhet dalluar nga një rregull i përgjithshëm që nuk ekziston: vendimi nuk thotë se pëlqimi i prindit tjetër nuk duhet kërkuar kurrë. Përkundrazi, gjykata vlerësoi në mënyrë të detajuar provat që tregonin pse marrja e këtij pëlqimi ishte realisht e pamundur në atë rast të veçantë.

Pse refugjatët kanë rregulla të veçanta për dokumentet familjare?

Në legjislacionin italian, e drejta për unitet familjar mbështetet, ndër të tjera, në nenet 28 dhe 29 të dekretit legjislativ nr. 286/1998. Për refugjatët parashikohet një regjim më i favorshëm nga neni 29-bis. Ai merr parasysh faktin se një person që ka ikur nga përndjekja mund të mos ketë qasje të sigurt në autoritetet e shtetit të origjinës ose mund të mos jetë në gjendje të marrë certifikata të besueshme.

Në raste të tilla, rregullat parashikojnë mundësinë e verifikimeve konsullore dhe të përdorimit të mjeteve të tjera provuese, në vend që një kërkesë të refuzohet vetëm sepse mungon një dokument zyrtar. Në vendim gjykata iu referua edhe praktikës së Gjykatës së Kasacionit, përfshirë urdhëresën nr. 28202/2021, për interpretimin e garancive provuese që lidhen me situatën familjare të refugjatëve.

Një element tjetër thelbësor ishte interesi më i lartë i fëmijës. Neni 28, paragrafi 3, i tekstit unik italian për imigracionin kërkon që në procedurat administrative dhe gjyqësore për unitetin familjar që prekin të miturit, ky interes të merret në konsideratë me përparësi. Gjykata analizoi rrethanat konkrete të fëmijëve, lidhjen me nënën dhe nevojën e tyre për një mjedis të sigurt familjar.

Si duhet përgatitur një kërkesë në një situatë të ngjashme?

1. Sqaroni statusin juridik të prindit në Itali. Duhet të dihet nëse ai ka status refugjati, mbrojtje ndërkombëtare të një lloji tjetër ose një leje qëndrimi tjetër. Regjimi i posaçëm dhe përjashtimet nga disa kërkesa nuk zbatohen njësoj për çdo titull qëndrimi. Gjithashtu duhet verifikuar cili version i ligjit zbatohet në datën e kërkesës.

2. Mblidhni dokumentet që provojnë lidhjen familjare. Aktet e lindjes, dokumentet e identitetit, vendimet e gjykatave familjare, autorizimet dhe provat e kujdestarisë janë të rëndësishme. Kur një dokument mungon ose nuk mund të sigurohet, kjo duhet të shpjegohet në mënyrë të qartë, duke treguar përpjekjet e bëra dhe pengesat konkrete.

3. Dokumentoni pamundësinë e marrjes së pëlqimit. Nëse prindi tjetër është zhdukur, i vdekur, i panjohur ose i pakontaktueshëm, nuk mjafton gjithmonë një pohim i përgjithshëm. Në varësi të rrethanave, mund të kenë rëndësi komunikimet e ndërprera, dokumentet e disponueshme nga autoritetet, dëshmitë, deklarimet e mëparshme në procedurën e azilit dhe çdo provë tjetër e besueshme. Duhet të shmanget përdorimi i dokumenteve joautentike.

4. Ndiqni të dyja fazat e procedurës. Nulla osta lëshohet pas kontrolleve përkatëse në Itali; viza konsullore është një fazë tjetër, ku mund të kontrollohen lidhjet familjare dhe kushtet individuale. Fakti që ekziston autorizimi nuk përjashton automatikisht çdo kontroll konsullor, por as nuk i jep konsullatës të drejtën të shpërfillë rregullat e posaçme për refugjatët.

5. Mos humbisni afatet e mbrojtjes gjyqësore. Në rast refuzimi, kërkoni vendimin me shkrim, ruani datën e njoftimit dhe identifikoni gjykatën kompetente për kontestimin e vizës për bashkim familjar. Mjetet dhe afatet e mbrojtjes varen nga akti konkret. Në raste me fëmijë të mitur, vonesat mund të kenë pasoja të veçanta dhe duhen trajtuar me kujdes.

Një mësim për familjet dhe administratën

Vendimi i Romës tregon se kontrollet dokumentare janë të domosdoshme, por nuk mund të trajtohen si formalitete mekanike kur ligji kërkon verifikim të plotë dhe vlerësim të rrethanave individuale. Për personat që kanë përjetuar përndjekje, pamundësia e pajisjes me dokumente mund të jetë pasojë e vetë historisë që çoi në njohjen e mbrojtjes. Për këtë arsye, provat alternative dhe interesi i fëmijëve duhen shqyrtuar seriozisht, pa hequr dorë nga kërkesa për një dokumentacion sa më të besueshëm.

Burimi gjyqësor: Tribunale ordinario di Roma, Sezione Diritti della Persona e Immigrazione, vendimi nr. 11517/2025, datë 31 korrik 2025, numri i çështjes 19176/2025. Teksti i plotë i vendimit. Informacioni është shpjegues dhe duhet zbatuar sipas dokumenteve e rregullave të rastit konkret.

Sipas TAR të Umbrias: gabimi në kërkesën për kalimin nga leja e studimit në leje pune nuk e justifikon automatikisht refuzimin

Kalimi nga leja e qëndrimit për studime në leje qëndrimi për punë është një nga procedurat më të rëndësishme për studentët e huaj që kanë gjetur një punë të rregullt në Itali. Por çfarë ndodh kur kërkesa paraqitet në zyrën e gabuar, për shkak të udhëzimeve të pasakta të një patronati, dhe ndërkohë leja e mëparshme skadon? A mund të refuzohet kërkesa pa marrë parasysh punën reale dhe dokumentet e aplikantit?

Gjykata Administrative Rajonale e Umbrias (TAR Umbria, Seksioni I), me vendimin e shkurtuar nr. 79, datë 2 mars 2026, shqyrtoi pikërisht një situatë të tillë. Vendimi nuk e heq rëndësinë e afateve dhe të procedurës së duhur, por tregon se një gabim i arsyeshëm procedural nuk mund të vlerësohet i shkëputur nga rrethanat e çështjes.

Çfarë kishte ndodhur?

Një shtetas jashtë Bashkimit Evropian kishte hyrë në Itali për studime universitare dhe, gjatë qëndrimit, kishte nisur të punonte. Marrëdhënia e punës ishte kthyer në kontratë pa afat. Kur vendosi të kërkonte konvertimin e lejes nga studim në punë të varur, ai iu drejtua një patronati. Sipas asaj që u paraqit në gjykim, patronati e orientoi gabimisht: kërkesa u dërgua me kompletin postar në Questura-n e Peruxhias, ndërsa procedura kërkonte shqyrtimin nga Sportello Unico per l'Immigrazione pranë Prefekturës.

Më vonë aplikanti paraqiti një kërkesë të re sipas procedurës së duhur. Sportello Unico e refuzoi, duke u mbështetur në skadimin e lejes së studimit dhe në faktin se programi universitar nuk ishte përfunduar. I interesuari e kundërshtoi vendimin para TAR-it.

Çfarë vendosi realisht gjykata?

Gjykata pranoi se kërkesa e parë nuk ishte paraqitur në organin që kishte kompetencën ta vendoste konvertimin. Megjithatë, vlerësoi se Questura, pasi mori kërkesën e paraqitur në mënyrë të papërshtatshme, duhej të paktën të njoftonte të interesuarin për gabimin ose t'ia përcillte dokumentacionin zyrës kompetente për të lejuar vazhdimin e procedurës.

Në rrethanat konkrete, kërkesa e parë ishte paraqitur brenda një muaji nga skadimi i lejes së studimit. Gabimi në përzgjedhjen e zyrës u konsiderua i falshëm, duke marrë parasysh mbështetjen e kërkuar nga një subjekt që merret institucionalisht me këto praktika. Për këtë arsye, gjykata e trajtoi kërkesën e parë si element të vlefshëm për vlerësimin e paraqitjes në kohë.

Gjykata sqaroi gjithashtu një dallim thelbësor: për rinovimin e një lejeje studimi, ecuria e studimeve mund të jetë vendimtare; për konvertimin në leje pune, përfundimi i studimeve nuk mund të shndërrohet vetvetiu në një kusht që ligji nuk e parashikon për atë procedurë. Në këtë çështje, administrata nuk kishte kundërshtuar ekzistencën e mundësisë së punësimit me të ardhura të përshtatshme dhe të strehimit të përshtatshëm.

Përfundimi: TAR-i e pranoi ankimin dhe anuloi refuzimin, duke detyruar administratën ta rishqyrtonte kërkesën. Nuk urdhëroi lëshimin e menjëhershëm të lejes së punës dhe nuk shpalli të ligjshme çdo kërkesë të paraqitur pas skadimit.

Çfarë duhet të dijë një student i huaj që punon në Itali?

Së pari, konvertimi dhe rinovimi nuk janë e njëjta procedurë. Përpara se të nisni praktikën, duhet të përcaktoni llojin e lejes që zotëroni, titullin që kërkoni dhe autoritetin përgjegjës. Për konvertimin e lejes së studimit në leje pune ekzistojnë rregulla të posaçme, të cilat duhet të verifikohen sipas situatës dhe legjislacionit në fuqi në momentin e aplikimit.

Së dyti, ruani provat e çdo veprimi. Kopja e kërkesës së parë, mandatet postare, numrat e protokollit, mesazhet elektronike, udhëzimet e patronatit, kontrata e punës, komunikimet e detyrueshme të punësimit dhe dokumentacioni i strehimit mund të bëhen vendimtare nëse administrata kundërshton datat ose kushtet e aplikimit.

Së treti, një vonesë nuk duhet shpërfillur. Vendimi i Umbrias analizon një vonesë dhe një gabim të veçantë, të vlerësuar në dritën e sjelljes së aplikantit dhe të autoriteteve. Ai nuk krijon një të drejtë të përgjithshme për të pritur pa kufi pas skadimit të lejes. Kërkesa duhet të përgatitet dhe të paraqitet sa më herët që lejon ligji.

Së katërti, kërkoni arsyet e refuzimit dhe kontrolloni saktësisht çfarë është shqyrtuar. Kur një vendim thotë se studimet nuk janë përfunduar, duhet parë nëse administrata ka ngatërruar kriteret e rinovimit për studim me ato të konvertimit për punë. Kur pretendon se mungon një dokument, duhet kontrolluar nëse ai dokument ishte dorëzuar dhe nëse është kërkuar ndonjë plotësim.

Së pesti, reagoni në kohë ndaj vendimit negativ. Përzgjedhja e mjetit të mbrojtjes dhe respektimi i afateve të kundërshtimit varen nga natyra e aktit dhe nga rruga gjyqësore që lejon ligji. Një kërkesë informale për rishikim nuk duhet të merret si garanci se afati për ankim është pezulluar.

Pse ky vendim ka rëndësi përtej rastit konkret?

Administrimi i emigracionit duhet të jetë rigoroz, por edhe i aftë të dallojë një mungesë reale të kushteve ligjore nga një gabim procedural që mund të korrigjohet. Gjykata nuk vendosi se patronati mban gjithmonë përgjegjësi dhe as se kërkesat në zyrën e gabuar janë përherë të vlefshme. Ajo vlerësoi bashkërisht afatin e shkurtër, shkakun e gabimit, detyrimin për bashkëpunim administrativ dhe kushtet materiale të punësimit.

Për këdo që ndodhet në një situatë të ngjashme, mësimi është praktik: dokumentoni historinë e plotë të procedurës, mos e ngatërroni konvertimin me rinovimin dhe mos pranoni pa verifikim një refuzim që mbështetet në kritere të papërshtatshme për titullin e kërkuar.

Burimi gjyqësor: TAR Umbria, Seksioni I, vendimi nr. 79/2026, i publikuar më 2 mars 2026, çështja nr. 58/2026. Teksti i vendimit. Informacioni ka karakter të përgjithshëm dhe kërkon verifikim sipas dokumenteve të çdo rasti.

Sipas TAR-it të Lacios, ankimi për vizë familjare me shtetas italian duhet paraqitur në gjykatën e zakonshme

Kur një ambasadë italiane refuzon një vizë për bashkim familjar, në cilën gjykatë duhet paraqitur ankimi? Përgjigjja varet nga natyra juridike e kërkesës dhe nga e drejta që kërkohet të mbrohet. Vendimi nr. 10848, i datës 11 qershor 2026, i Gjykatës Administrative Rajonale të Lacios, Seksioni V-quater, është veçanërisht i dobishëm për familjet e shtetasve italianë që përballen me refuzim vize.

Rasti i shqyrtuar nga gjykata

Një shtetas i Kosovës kishte kërkuar pranë Ambasadës së Italisë në Prishtinë vizë për arsye familjare, për t'u bashkuar me nënën e tij, shtetase italiane, dhe pjesën tjetër të familjes që jetonte në Itali. Ambasada e refuzoi kërkesën më 5 prill 2026. I interesuari iu drejtua TAR-it të Lacios, duke pretenduar mbrojtje të së drejtës për unitet familjar dhe duke iu referuar dispozitave të dekretit legjislativ italian nr. 30/2007 dhe dekretit legjislativ nr. 286/1998.

Administrata shtetërore kundërshtoi juridiksionin e gjykatës administrative. Prandaj TAR-i nuk u përqendrua te kushtet që aplikanti duhej të plotësonte për vizën, por te pyetja paraprake: cili gjyqtar ka kompetencën për të zgjidhur këtë lloj mosmarrëveshjeje?

Parimi i vendimit nr. 10848/2026

TAR-i deklaroi mungesën e juridiksionit të vet, në favor të gjyqtarit të zakonshëm (giudice ordinario). Për këtë përfundim iu referua nenit 30, paragrafi 6, të dekretit legjislativ nr. 286/1998 dhe nenit 8 të dekretit legjislativ nr. 30/2007. Dispozitat e përmendura lidhen me mbrojtjen gjyqësore të së drejtës së unitetit familjar dhe me të drejtat e anëtarëve të familjes së shtetasve të Bashkimit Evropian.

Vendimi nuk shqyrtoi nëse aplikanti duhej apo jo ta merrte vizën. Ai nuk e anuloi refuzimin për shkaqe të lidhura me vlerësimin e marrëdhënies familjare. Përcaktoi vetëm se kjo mosmarrëveshje nuk i përket gjyqtarit administrativ dhe se duhet ndjekur rruga e gjyqtarit të zakonshëm.

Një hollësi me rëndësi: udhëzimi i gabuar për ankimin

Në vendimin e ambasadës ishte treguar gabimisht se ankimi mund të paraqitej para gjyqtarit administrativ. TAR-i e mori parasysh këtë fakt kur vendosi kompensimin e shpenzimeve të procesit mes palëve. Kjo tregon se një udhëzim i pasaktë nga autoriteti mund të ketë pasoja praktike, por nuk e ndryshon vetvetiu juridiksionin e përcaktuar me ligj.

Gjykata përmendi gjithashtu nenin 11 të Kodit të Procesit Administrativ italian, mbi ruajtjen e efekteve substanciale dhe procedurale të kërkesës kur çështja vazhdohet me kohë para gjyqtarit që ka juridiksion. Prandaj, në rast gabimi në zgjedhjen e gjykatës, duhen shqyrtuar menjëherë kushtet e vazhdimit të procedimit dhe afatet përkatëse.

Si të dallohet lloji i vizës?

Jo çdo vizë që përmend një të afërm ose një vizitë familjare ka të njëjtën natyrë juridike. Një vizë turistike për vizitë të shkurtër nuk është domosdoshmërisht e njëjtë me kërkesën që synon realizimin e së drejtës së unitetit familjar me një shtetas italian ose evropian. Duhet verifikuar baza normative, marrëdhënia familjare e pretenduar dhe statusi i personit që banon në Itali.

Edhe fakti që një person ka një prind shtetas italian nuk do të thotë automatikisht se çdo kusht i hyrjes plotësohet. Në varësi të rrethanave mund të ketë rëndësi mosha, marrëdhënia e varësisë ekonomike dhe kushtet e përcaktuara nga normat përkatëse. Vendimi i TAR-it nuk i zgjidhte këto çështje; ato duhet të shqyrtohen nga gjykata kompetente, sipas kërkesës konkrete.

Çfarë të bëni kur ambasada refuzon vizën familjare?

Duhet ruajtur vendimi i plotë i refuzimit, data e marrjes së njoftimit, kopja e aplikimit dhe dokumentet e dorëzuara. Është e nevojshme të identifikohet saktësisht personi me të cilin kërkohet bashkimi, shtetësia dhe statusi i tij, si dhe dispozita ligjore mbi të cilën mbështetet kërkesa. Dokumentet e lidhjes familjare, gjendja civile, provat e varësisë kur kërkohen dhe çdo komunikim me ambasadën mund të jenë thelbësore.

Përpara paraqitjes së padisë, një jurist duhet të përcaktojë juridiksionin dhe procedurën e duhur. Nëse çështja ka të bëjë realisht me të drejtën e unitetit familjar në kuadrin e dispozitave të trajtuara nga TAR-i, rruga mund të jetë gjykata e zakonshme. Nëse bëhet fjalë për një vendim të një natyre tjetër, përgjigjja për kompetencën mund të ndryshojë.

Gjithashtu, mos u mbështetni vetëm te udhëzimi i formularit të refuzimit, sidomos kur ekzistojnë dyshime për përputhjen e tij me objektin e kërkesës. Gabimet e kompetencës mund të ndikojnë te afatet, shpenzimet dhe koha e nevojshme për mbrojtjen efektive të së drejtës.

Çfarë nënkupton vendimi për familjet?

Rasti tregon se mbrojtja e familjes nuk kërkon vetëm prova të lidhjes familjare dhe plotësim të kushteve materiale. Kërkon edhe përdorimin e instrumentit të saktë procedural. Një kërkesë juridikisht e argumentuar mund të mos shqyrtohet fare në themel nëse dërgohet në gjykatën e gabuar.

Përfundimi praktik: vendimi i TAR Lazio nr. 10848/2026 është një kujtesë e rëndësishme për të kontrolluar kompetencën gjyqësore përpara se të kundërshtohet refuzimi i vizës. Gjykata nuk i dha aplikantit vizën, por tregoi rrugën juridike në të cilën duhej të vazhdonte mbrojtja e pretenduar e unitetit familjar.

Burimi i verifikuar: TAR Lazio, Roma, Seksioni V-quater, vendimi 11.06.2026, nr. 10848, kryetar Arzillo, relator Petroni. Teksti i plotë i vendimit. Dispozitat e shqyrtuara: dekreti legjislativ nr. 286/1998, neni 30(6); dekreti legjislativ nr. 30/2007, nenet 3, 8 dhe 23; Kodi i Procesit Administrativ, neni 11.

Avv. Fabio Loscerbo
Avokat i autorizuar të përfaqësojë çështje përpara Gjykatës së Kasacionit të Italisë
I regjistruar në Regjistrin e Përfaqësuesve të Interesave pranë Dhomës së Deputetëve të Italisë në fushën e imigracionit
Lobist i regjistruar në Regjistrin e Transparencës së Bashkimit Evropian me nr. 280782895721-36 në fushën e migracionit dhe azilit
ORCID: 0009-0004-7030-0428
Ky artikull është hartuar me ndihmën e mjeteve të inteligjencës artificiale, nën drejtimin, shqyrtimin dhe përgjegjësinë editoriale të autorit.

Sipas TAR-it të Romës, sinjalizimi SIS nga Greqia nuk sjell automatikisht refuzimin e vizës italiane për studime

Një student që kërkon vizë italiane mund të zbulojë se një shtet tjetër Shengen ka vendosur emrin e tij në Sistemin e Informacionit Shengen (SIS). A mjafton kjo për të refuzuar vizën pa shqyrtuar arsyet dhe rrethanat personale? TAR Lazio, Roma, Seksioni II-bis, në vendimin nr. 8379 të 6 majit 2026, anuloi një refuzim vize për studime që ishte mbështetur vetëm te një sinjalizim i futur nga autoritetet greke.

Çështja e shqyrtuar

Një shtetas i huaj kishte kërkuar vizë hyrjeje për studime në Konsullatën e Përgjithshme italiane në Stamboll. Më 22 dhjetor 2025, konsullata refuzoi kërkesën me arsyetimin se Greqia kishte regjistruar një sinjalizim në SIS për refuzimin e hyrjes. Aplikanti pretendoi se administrata nuk kishte kryer konsultimin e nevojshëm me shtetin që e kishte futur sinjalizimin dhe nuk kishte identifikuar ndonjë rrezik konkret për rendin apo sigurinë publike.

Çfarë vendosi gjykata?

TAR-i e pranoi ankimin dhe anuloi refuzimin. Gjykata i dha rëndësi rregullave të Rregullores (BE) 2018/1861 dhe parimit, të theksuar edhe nga Gjykata Kushtetuese italiane në vendimin nr. 6/2026, se sinjalizimi i huaj nuk duhet trajtuar automatikisht si pengesë absolute ndaj lëshimit të një titulli qëndrimi.

Në rastin konkret, konsullata nuk kishte shpjeguar pse arsyet që kishin çuar Greqinë të regjistronte sinjalizimin e bënin aplikantin një kërcënim konkret. Vetëm përmendja e regjistrimit në SIS nuk u konsiderua vlerësim i mjaftueshëm individual.

Gjykata nuk urdhëroi dhënien automatike të vizës. Ajo anuloi vendimin dhe la hapësirë për një rishqyrtim administrativ sipas parimeve të përcaktuara në arsyetim. Nuk urdhëroi as fshirjen e sinjalizimit grek.

Konsultimi mes shteteve Shengen

Për vizat e qëndrimit afatgjatë dhe lejet e qëndrimit, neni 27 i Rregullores 2018/1861 parashikon mekanizma konsultimi me shtetin që ka futur sinjalizimin. Konsultimi shërben për të marrë informacionin që nevojitet për të vendosur në mënyrë të argumentuar. Nuk garanton që viza do të jepet, por as nuk lejon që çdo sinjalizim të zëvendësojë vlerësimin ligjor.

Duhet dalluar viza kombëtare për studime nga viza Shengen për qëndrim të shkurtër, sepse rregullat për secilën kategori nuk janë domosdoshmërisht të njëjta. Një precedent për vizë studimi nuk mund të zbatohet mekanikisht për çdo lloj vize.

Si të veprojë aplikanti?

Pas një refuzimi është e rëndësishme të ruhet kopja e plotë e vendimit dhe data e njoftimit, së bashku me dokumentet e regjistrimit në shkollë ose universitet, provat e mjeteve ekonomike dhe dosjen e paraqitur në konsullatë. Duhet të shqyrtohet nëse refuzimi përmban arsye individuale apo vetëm një referencë të përgjithshme ndaj SIS.

Aplikanti mund të kërkojë akses në të dhënat personale të SIS dhe, sipas rrethanave, korrigjimin e të dhënave të pasakta ose fshirjen e të dhënave të ruajtura në kundërshtim me ligjin. Në Itali, udhëzimet për këto të drejta publikohen nga autoriteti i mbrojtjes së të dhënave personale (Garante per la protezione dei dati personali), me formularët përkatës dhe adresimin e kërkesave tek autoriteti kompetent N.SIS.

Është e rëndësishme të kuptohet se shteti që ka futur sinjalizimin është përgjegjës për ndryshimin ose fshirjen e tij. Një vendim italian që anulon refuzimin e vizës nuk e fshin automatikisht regjistrimin e bërë nga Greqia.

Rrugët e mbrojtjes janë të ndryshme

Kundërshtimi i vendimit të konsullatës dhe kërkesa për ndryshim të të dhënave SIS janë dy veprime të dallueshme. Ankimin ndaj refuzimit të vizës për studime duhet ta vlerësojë avokati sipas kompetencës gjyqësore dhe afateve të zbatueshme. Një kërkesë për akses në SIS nuk e pezullon vetvetiu afatin e ankimit ndaj vendimit konsullor.

Gjithashtu, kur administrata merr një vendim të ri pas një vendimi gjyqësor që ka anuluar refuzimin e parë, duhet kontrolluar nëse ajo ka respektuar arsyetimin detyrues të gjykatës. Nëse jo, mund të lindin mjete të tjera ligjore, por ato kërkojnë analizë të veçantë të aktit të ri.

Përfundim

Vendimi nr. 8379/2026 tregon se baza e të dhënave SIS është instrument i rëndësishëm i bashkëpunimit Shengen, por nuk përjashton të drejtën për një vendim konsullor individual dhe të arsyetuar. Në rastin e një vize studimi, duhen shqyrtuar lloji i sinjalizimit, arsyet e tij dhe rregullat evropiane të konsultimit, pa e ngatërruar anulimin e refuzimit me të drejtën automatike për të marrë vizën.

Burimi gjyqësor: TAR Lazio, Roma, Seksioni II-bis, vendimi nr. 8379, 6 maj 2026. Teksti i plotë i vendimit. Referenca ligjore: Rregullorja (BE) 2018/1861, veçanërisht neni 27; vendimi nr. 6/2026 i Gjykatës Kushtetuese italiane.

Sipas TAR-it të Brescias, regjistrimi i vonuar i martesës së huaj nuk e bën automatikisht të papranueshme kërkesën për shtetësi

Një shtetase e huaj martohet jashtë Italisë dhe kërkon më vonë shtetësinë italiane për shkak të martesës me një shtetas italian. Nëse martesa nuk është transkriptuar ende në regjistrat italianë në ditën e paraqitjes së aplikimit, a humbet ajo mundësinë për të vazhduar procedurën? Gjykata Administrative Rajonale e Lombardisë, seksioni i Brescias, Seksioni I, në vendimin nr. 1242 të datës 21 shtator 2026, trajtoi pikërisht këtë çështje.

Ngjarjet e dosjes

Kërkuesja, shtetase marokene, ishte martuar në Kazablankë më 5 janar 2001 dhe kishte ardhur në Itali po atë vit për bashkim familjar. Bashkëshorti i saj kishte fituar shtetësinë italiane në vitin 2022. Më pas ajo kërkoi shtetësinë sipas nenit 5 të ligjit italian nr. 91/1992.

Prefektura e Brescias vuri re se martesa nuk ishte regjistruar ende në aktet italiane të gjendjes civile dhe dërgoi njoftimin paraprak për refuzim. Kërkuesja mori masa dhe regjistrimi u krye më 16 shkurt 2026, përpara vendimit përfundimtar administrativ. Megjithatë, më 7 maj 2026 Prefektura deklaroi kërkesën të papranueshme, sepse regjistrimi ishte kryer pas aplikimit fillestar.

Arsyetimi i gjykatës

TAR-i shpjegoi se transkriptimi i një martese të lidhur në mënyrë të vlefshme jashtë Italisë ka funksion njohës, vërtetues dhe publikues. Ai nuk është akti që e krijon vetë martesën. Prandaj, nëse lidhja martesore ekzistonte juridikisht në momentin e aplikimit, regjistrimi i saj gjatë procedurës dhe përpara vendimit administrativ mund të plotësojë mangësinë formale fillestare.

Gjykata pranoi ankimin dhe anuloi aktin e Prefekturës. Administrata duhej të shqyrtonte sërish aplikimin brenda gjashtëdhjetë ditëve sipas kushteve të vendimit. Ajo nuk mund të shtonte një kusht të ri, të papërcaktuar nga ligji, duke e trajtuar transkriptimin si veprim që krijon martesën.

A jepet automatikisht shtetësia?

Jo. Anulimi i refuzimit nuk do të thotë se gjykata dha menjëherë shtetësinë. Prefektura duhet të vlerësojë kushtet e tjera ligjore dhe çdo pengesë të zbatueshme, në përputhje me vendimin. Po ashtu, një akt martese që nuk është juridikisht i vlefshëm nuk bëhet i vlefshëm vetëm përmes një regjistrimi formal.

Çfarë duhet të bëjnë familjet?

Para aplikimit, bashkëshortët duhet të kontrollojnë në komunën përkatëse italiane nëse martesa është transkriptuar dhe nëse dokumentet e huaja kërkojnë përkthim, legalizim ose apostilë, sipas rregullave dhe marrëveshjeve të zbatueshme.

Nëse Prefektura njofton se mungon transkriptimi, duhet të veprohet shpejt, të ruhen kërkesa, faturat, dokumentet e gjendjes civile dhe prova e regjistrimit, e më pas ato t'i dërgohen administratës. Përgjigjja ndaj njoftimit paraprak të refuzimit sipas nenit 10-bis të ligjit nr. 241/1990 duhet të jetë e saktë dhe e dokumentuar.

Nëse një refuzim përfundimtar është marrë tashmë, kompetenca e gjykatës dhe mjetet e ankimit kërkojnë analizë të posaçme. Çështjet e shtetësisë për martesë, si rregull, mund t'i përkasin gjyqtarit të zakonshëm, megjithëse vendimi i komentuar u dha nga gjykata administrative. Nuk duhet nxjerrë përfundimi se çdo refuzim i tillë duhet kundërshtuar para TAR-it.

Përfundim

Vendimi nr. 1242/2026 dallon vlefshmërinë e martesës nga formaliteti i publikimit të saj në regjistrat italianë. Kjo mund të shmangë humbjen e padrejtë të një procedure të nisur ligjërisht, por nuk përjashton kontrollin e kushteve të tjera për marrjen e shtetësisë.

Burimi: TAR Lombardia, Brescia, Seksioni I, vendimi 21 shtator 2026, nr. 1242, kryetar Gabbricci, relator Cappelli. Teksti i plotë i vendimit. Ligji nr. 91/1992, neni 5; ligji nr. 218/1995, neni 28.