Refuzimi i autorizimit të punës: punëtori i huaj nuk ka të drejtë ankimi Një vendim italian sqaron kush ka legjitimitet në procedurat e emigracionit për punë

 

Refuzimi i autorizimit të punës: punëtori i huaj nuk ka të drejtë ankimi

Një vendim italian sqaron kush ka legjitimitet në procedurat e emigracionit për punë

Një vendim i fundit i drejtësisë administrative italiane ka sjellë një sqarim të rëndësishëm në një nga fushat më të debatueshme të së drejtës së emigracionit: kush ka të drejtë të kundërshtojë refuzimin e një autorizimi pune kur bëhet fjalë për hyrjen e një punëtori të huaj që banon jashtë Italisë.

Çështja lidhet me nenin 22 të Tekstit të Unifikuar Italian për Emigracionin, i cili rregullon hyrjen e shtetasve jo të Bashkimit Evropian për punë të varur. Procedura është e ndërlikuar dhe e strukturuar në disa faza të njëpasnjëshme, duke filluar nga kërkesa e paraqitur nga punëdhënësi dhe duke përfunduar vetëm më vonë me lëshimin e vizës së hyrjes dhe lejes së qëndrimit për punëtorin.

Sipas gjykatës administrative, ky dallim midis fazave të ndryshme të procedurës është vendimtar.

Në fazat fillestare, që lidhen me kërkesën, konfirmimin ose refuzimin e autorizimit të punës, interesi juridikisht i mbrojtur i përket ekskluzivisht punëdhënësit. Është punëdhënësi ai që nis procedurën, komunikon me Sportelin e Vetëm për Emigracionin dhe mban përgjegjësitë ligjore dhe afatet e parashikuara nga ligji.

Në këtë fazë, punëtori i huaj nuk gëzon ende një pozitë juridike të mbrojtur. Gjykata është e qartë: punëtori ka vetëm një interes faktik për përfundimin pozitiv të procedurës, i cili nuk mjafton për të justifikuar një ankim gjyqësor. Si pasojë, në rast refuzimi ose revokimi të autorizimit të punës, punëtori i huaj nuk ka të drejtë të paraqesë ankim. Legjitimiteti për të vepruar i takon vetëm punëdhënësit që ka paraqitur kërkesën.

Ky orientim gjyqësor analizohet në mënyrë të detajuar në një publikim të disponueshëm në Calaméo, i aksesueshëm në lidhjen e mëposhtme:
https://www.calameo.com/books/0080797759dd32066810c
(lidhje direkte: https://www.calameo.com/books/0080797759dd32066810c)

Publikimi vë në dukje pasojat praktike të këtij interpretimi, veçanërisht në lidhje me strategjitë gjyqësore që ende përdoren gjerësisht në praktikë. Ankime të paraqitura vetëm nga punëtorët e huaj, pa përfshirjen e drejtpërdrejtë të punëdhënësit, janë të destinuara të shpallen të papranueshme, me pasoja të qarta në kohë, kosto dhe efektivitet të mbrojtjes juridike.

Vetëm në fazat e mëvonshme të procedurës, që lidhen me lëshimin e vizës së hyrjes dhe lejes së qëndrimit, lindin të drejta juridike drejtpërdrejt të atribuueshme punëtorit dhe të mbrojtshme në mënyrë autonome para gjykatës. Përpara këtij momenti, rendi juridik italian i jep përparësi interesit publik për kontrollin e flukseve migratore dhe interesit privat të punëdhënësit.

Ky vendim përfaqëson një lexim klasik dhe të strukturuar të së drejtës së emigracionit, duke theksuar nevojën për të ndarë qartë rolet dhe përgjegjësitë në procedurat e emigracionit për punë. Njëkohësisht, ai dërgon një mesazh të qartë për profesionistët e së drejtës dhe për subjektet e interesuara: në këtë fushë, të dish kush ka të drejtë të veprojë në gjykatë është po aq e rëndësishme sa të dish cilin akt mund të kundërshtosh.

Publikimi në Calaméo përbën një mjet të dobishëm për të kuptuar kufijtë aktualë të mbrojtjes gjyqësore në fushën e emigracionit për punë në Itali.

Avokat Fabio Loscerbo

Italia njeh mbrojtjen plotësuese: kur integrimi bëhet një mburojë juridike

 Italia njeh mbrojtjen plotësuese: kur integrimi bëhet një mburojë juridike

Në një vendim administrativ me rëndësi të veçantë, Italia ka konfirmuar edhe një herë se integrimi real në shoqëri mund të luajë një rol vendimtar në mbrojtjen e shtetasve të huaj nga dëbimi. Më 18 dhjetor 2025, Komisioni Territorial për Njohjen e Mbrojtjes Ndërkombëtare i Gjenovës i njohu mbrojtjen plotësuese një shtetasi të huaj, duke vlerësuar se kthimi i detyruar në vendin e origjinës do të përbënte një shkelje joproporcionale të të drejtave themelore.

Vendimi i plotë është publikuar dhe është i disponueshëm për konsultim publik në lidhjen e mëposhtme:
https://www.calameo.com/books/00807977586f4b5d40bb2

Mbrojtja plotësuese është një formë specifike mbrojtjeje e parashikuar nga e drejta italiane, e rregulluar nga neni 19 i Dekretit Legjislativ nr. 286/1998 (Ligji për Imigracionin). Ajo zbatohet në rastet kur nuk plotësohen kushtet për statusin e refugjatit apo për mbrojtjen subsidiare, por kur dëbimi ose kthimi do të binte ndesh me detyrimet për mbrojtjen e të drejtave themelore, veçanërisht të drejtës për jetën private dhe familjare.

Në këtë rast, Komisioni i Gjenovës refuzoi njohjen e statusit të refugjatit dhe të mbrojtjes subsidiare, por kreu një vlerësim të pavarur dhe të individualizuar të situatës personale të kërkuesit. Elementi vendimtar ishte niveli i integrimit real në Itali, sidomos në aspektin social dhe profesional. Komisioni konstatoi se personi kishte ndërtuar lidhje personale dhe profesionale të qëndrueshme dhe se dëbimi do të sillte një dëm të rëndë dhe të pakthyeshëm.

Rëndësia e këtij vendimi qëndron në arsyetimin e tij juridik. Integrimi nuk u konsiderua si shpërblim apo faktor dytësor, por si një element juridikisht i rëndësishëm i jetës private, i mbrojtur nga standardet evropiane të të drejtave të njeriut. Komisioni arriti në përfundimin se kthimi i detyruar do të përbënte një ndërhyrje joproporcionale në këto të drejta.

Ky qasje pasqyron një tendencë në rritje në praktikën administrative italiane, e cila e sheh mbrojtjen plotësuese si një garanci thelbësore, dhe jo si një masë dytësore. Ajo konfirmon se kontrolli i imigracionit duhet të balancohet gjithmonë me detyrimin për të respektuar dinjitetin njerëzor dhe të drejtat themelore.

Për shtetasit e huaj që jetojnë në Itali, ky vendim jep një mesazh të qartë: ndërtimi i lidhjeve reale dhe të dokumentuara me territorin italian mund të ketë pasoja konkrete juridike. Puna, marrëdhëniet shoqërore dhe stabiliteti afatgjatë nuk janë thjesht rrethana faktike, por mund të bëhen elemente vendimtare për të shmangur dëbimin.

Për avokatët dhe profesionistët e fushës, vendimi i Gjenovës përbën një shembull të rëndësishëm të funksionimit praktik të mbrojtjes plotësuese dhe tregon se, edhe kur mbrojtja ndërkombëtare refuzohet, e drejta italiane parashikon mekanizma për të parandaluar dëbimet në shkelje të të drejtave themelore.

Në një kontekst evropian ku debati mbi migracionin vazhdon, ky rast riafirmon një parim thelbësor: integrimi ka rëndësi, jo vetëm në planin shoqëror, por edhe në atë juridik.

Avv. Fabio Loscerbo

Episod i ri shumëgjuhësh i podkastit “E Drejta e Emigracionit” tani i disponueshëm: konvertimi i lejes sezonale dhe kontrolli administrativ

 Episod i ri shumëgjuhësh i podkastit “E Drejta e Emigracionit” tani i disponueshëm: konvertimi i lejes sezonale dhe kontrolli administrativ

Një episod i ri i podkastit E Drejta e Emigracionit është tashmë online, i kushtuar një teme me rëndësi të lartë juridike dhe praktike: konvertimi i lejes së qëndrimit për punë sezonale, kufijtë e vonesës në paraqitjen e kërkesës dhe kontrolli gjyqësor mbi veprimtarinë administrative, në dritën e jurisprudencës më të fundit të Gjykatës Administrative Rajonale të Emilia-Romanjës.

Episodi analizon një vendim gjyqësor që sjell sqarime thelbësore mbi praktikën e Sporteleve Unike të Emigracionit, me fokus të veçantë te garancitë procedurale, verifikimi i kriterit të 39 ditëve pune dhe koncepti i “arsyeshmërisë” në paraqitjen e kërkesës për konvertim. Vendimi përjashton shprehimisht refuzimet automatike dhe interpretimet thjesht formaliste nga ana e administratës.

Për të garantuar akses maksimal dhe shpërndarje sa më të gjerë, episodi është publikuar në disa gjuhë, të gjitha të disponueshme në Spreaker përmes lidhjeve të mëposhtme:

Versioni në gjuhën arabe
https://www.spreaker.com/episode/thwyl-tsryh-alaqamt-ll-ml-almwsmy-altakhyr-fy-tqdym-altlb-walrqabt-aladaryt-twdyhat-almhkmt-aladaryt-alaqlymyt-laymylya-rwmanya--69217318

Versioni në gjuhën frënge
https://www.spreaker.com/episode/conversion-du-titre-de-sejour-pour-travail-saisonnier-tardivete-et-controle-administratif--69217336

Versioni në gjuhën angleze
https://www.spreaker.com/episode/conversion-of-a-seasonal-residence-permit-late-filing-and-administrative-review--69217338

Versioni në gjuhën spanjolle
https://www.spreaker.com/episode/conversion-del-permiso-de-residencia-por-trabajo-estacional-extemporaneidad-y-control-administrativo--69217335

Versioni në gjuhën shqipe
https://www.spreaker.com/episode/konvertimi-i-lejes-se-qendrimit-per-pune-sezonale-vonesa-ne-paraqitjen-e-kerkeses-dhe-kontrolli-administrativ--69217337

Kjo nismë bën pjesë në një aktivitet të vazhdueshëm të divulgimit juridik, me qëllim që e drejta e emigracionit të bëhet e kuptueshme për një publik të gjerë dhe shumëgjuhësh, duke vënë në pah ndikimin konkret të praktikave administrative mbi të drejtat e personave të huaj.

Avv. Fabio Loscerbo

Konvertimi i lejes së qëndrimit për studime: vendimi i TAR-it të Bolonjës nr. 14 i vitit 2026

 

Gjykata e Firences riafirmon mbrojtjen plotësuese: integrimi mbetet vendimtar pas reformës italiane të vitit 2023

 Gjykata e Firences riafirmon mbrojtjen plotësuese: integrimi mbetet vendimtar pas reformës italiane të vitit 2023

Një dekret i nxjerrë nga Gjykata e Zakonshme e Firences më 24 dhjetor 2025 ka një rëndësi të veçantë në debatin aktual mbi politikat e emigracionit në Itali. Pavarësisht ndryshimeve kufizuese të sjella nga Dekreti-Ligj nr. 20 i vitit 2023, i kthyer në ligj me Ligjin nr. 50/2023, gjykata ka riafirmuar se mbrojtja plotësuese vazhdon të mbështetet fort në parimet kushtetuese dhe në detyrimet ndërkombëtare për mbrojtjen e të drejtave të njeriut.

Çështja kishte të bënte me një shtetas maroken, kërkesat e të cilit për status refugjati dhe mbrojtje dytësore ishin refuzuar nga Komisioni Territorial. Në fazën gjyqësore, kërkuesi kishte hequr dorë nga format e tjera të mbrojtjes dhe kishte insistuar vetëm në mbrojtjen plotësuese, duke u bazuar në të drejtën për respektimin e jetës së tij private të ndërtuar në Itali. Gjykata e Firences e pranoi kërkesën dhe urdhëroi lëshimin e lejes së qëndrimit për mbrojtje të veçantë.

Rëndësia e vendimit lidhet ngushtë me kontekstin ligjor. Reforma e vitit 2023 u interpretua nga shumëkush si një përpjekje për të kufizuar fushën e mbrojtjes së lidhur me jetën private dhe familjare. Megjithatë, gjykata sqaroi se kjo reformë nuk e ka shuar këtë mbrojtje dhe as nuk mund ta bëjë një gjë të tillë pa cenuar Kushtetutën dhe konventat ndërkombëtare. Ajo thjesht ka hequr kriteret e ngurta ligjore, duke i kthyer gjykatës kompetencën për një vlerësim rast pas rasti.

Në qendër të arsyetimit qëndron integrimi i kërkuesit në shoqërinë italiane. Gjykata vlerësoi faktin se ai kishte krijuar një punë të qëndrueshme, një strehim të ligjshëm, kishte ndjekur kurse formimi dhe kishte ndërtuar marrëdhënie të qëndrueshme shoqërore. Të gjitha këto elemente u konsideruan si shprehje e një “jete private të konsoliduar”, e mbrojtur nga neni 8 i Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut. Sipas gjykatës, largimi i tij do të përbënte një ndërhyrje serioze dhe joproporcionale në këtë të drejtë.

Një aspekt me rëndësi të veçantë është pohimi se integrimi i arritur gjatë periudhës së pritjes për shqyrtimin e kërkesave për azil nuk mund të shpërfillet si i parëndësishëm. Koha e kaluar në pritje ligjore është kohë reale jete, gjatë së cilës krijohen lidhje shoqërore dhe profesionale me vlerë juridike.

Në një perspektivë më të gjerë, vendimi nxjerr në pah funksionin strukturor të mbrojtjes plotësuese brenda sistemit të emigracionit. Ajo nuk është një masë e jashtëzakonshme apo e përkohshme, por një mekanizëm ekuilibri që dallon mes atyre që janë integruar realisht dhe atyre që nuk kanë ndjekur një rrugë të tillë, duke shmangur shkeljet e pajustifikuara të të drejtave themelore.

Mesazhi i Gjykatës së Firences është i qartë dhe realist: integrimi mbetet kriteri juridik për qëndrimin e ligjshëm. Në mungesë të tij, politikat e kthimit janë të ligjshme, për sa kohë që respektohen dinjiteti njerëzor dhe të drejtat themelore. Një qasje e balancuar, e bazuar në fakte dhe jo në retorikë.

Teksti i plotë i dekretit është i disponueshëm në publikimin zyrtar në Calameo:
https://www.calameo.com/books/0080797758860c0b59694

Avv. Fabio Loscerbo

Lejet e qëndrimit, dënimet penale dhe integrimi: puna nuk mjafton Gjykata Administrative Rajonale e Markeve (TAR Marche), vendim i datës 16 dhjetor 2025, numri i regjistrit të përgjithshëm 684 i vitit 2025

 Lejet e qëndrimit, dënimet penale dhe integrimi: puna nuk mjafton

Gjykata Administrative Rajonale e Markeve (TAR Marche), vendim i datës 16 dhjetor 2025, numri i regjistrit të përgjithshëm 684 i vitit 2025

Vendimi i Gjykatës Administrative Rajonale të Markeve (TAR Marche), Seksioni i Dytë, i nxjerrë më 16 dhjetor 2025, në procedurën e regjistruar me numrin e regjistrit të përgjithshëm 684 të vitit 2025, është publikuar në Calameo. Ky vendim trajton një çështje me rëndësi të veçantë në të drejtën e imigracionit: marrëdhënien ndërmjet integrimit përmes punës, dënimeve penale dhe refuzimit të lejes së qëndrimit për arsye pune.

Teksti i plotë i vendimit është i disponueshëm në lidhjen e mëposhtme:
👉 Publikimi në Calameo: https://www.calameo.com/books/008079775f468fd0c9ded
Lidhje direkte: https://www.calameo.com/books/008079775f468fd0c9ded

Rasti

Kontesti ka lindur nga refuzimi i Drejtorisë së Policisë për t’i lëshuar leje qëndrimi për punë një shtetasi të huaj, të cilit më parë i ishte revokuar leja e qëndrimit BE për qëndrim afatgjatë. Gjatë procedurës administrative ka ndërhyrë një dënim penal, me aplikim të dënimit mbi bazën e marrëveshjes ndërmjet palëve, për vepra penale të dhunës në familje dhe plagosje.

Pavarësisht ekzistencës së një marrëdhënieje pune dhe pretendimit për lidhje familjare në Itali, Administrata e refuzoi lejen e qëndrimit duke vlerësuar se kërkuesi paraqiste rrezik për sigurinë publike, i papajtueshëm me lëshimin e titullit të qëndrimit.

Parimi i afirmuar nga Gjykata

Me vendimin e 16 dhjetorit 2025, TAR Marche e rrëzoi ankimin dhe pohoi qartë se integrimi nuk mund të reduktohet vetëm në punë. Puna është një element i rëndësishëm në vlerësimin e integrimit, por nuk është e mjaftueshme për të neutralizuar një vlerësim të rrezikshmërisë shoqërore, veçanërisht kur sjelljet penalisht të dënueshme cenojnë interesa themelore të mbrojtura nga rendi juridik, si integriteti i personit dhe marrëdhëniet familjare.

Gjykata theksoi se integrimi duhet të vlerësohet në mënyrë thelbësore dhe tërësore, duke përfshirë respektimin e vlerave shoqërore dhe kulturore të vendit pritës. Në këtë kuadër, sjellja në sferën private dhe familjare merr rëndësi të plotë juridike, sidomos kur veprat penale kanë ndodhur pikërisht në këtë kontekst.

Ndalimi i automatizmave dhe diskrecioni administrativ

Me interes të veçantë është interpretimi i nenit 5, paragrafi 5, të Tekstit Unik për Imigracionin. Gjykata riafirmoi se ndalimi i vendimeve automatike nuk përkthehet në një të drejtë subjektive për të përfituar leje qëndrimi. Administrata është e detyruar të kryejë një vlerësim krahasues ndërmjet interesit të të huajit për të qëndruar në territor dhe interesit të komunitetit për sigurinë publike; ky vlerësim mund të përfundojë në mënyrë të ligjshme me refuzimin e lejes.

Ekzistenca e lidhjeve familjare nuk është, në vetvete, përcaktuese, përveçse kur ato përfshihen në kategoritë e përcaktuara në mënyrë strikte nga ligji, dhe nuk mund të funksionojë si “mburojë” përballë sjelljeve me rrezikshmëri të veçantë shoqërore.

Natyra e nenit 9, paragrafi 9, të Tekstit Unik për Imigracionin

Vendimi jep gjithashtu një sqarim të qartë lidhur me nenin 9, paragrafi 9, të Dekretit Legjislativ nr. 286 të vitit 1998. Mundësia për të lëshuar një leje qëndrimi të një lloji tjetër pas revokimit të lejes së qëndrimit BE për qëndrim afatgjatë cilësohet si kompetencë diskrecionale e Administratës dhe jo si detyrim. Ushtrimi i kësaj kompetence mbetet i kushtëzuar nga verifikimi i të gjitha kërkesave ligjore, përfshirë mungesën e rrezikshmërisë shoqërore.

Vëzhgime përfundimtare

Vendimi i TAR Marche, i datës 16 dhjetor 2025, numri i regjistrit të përgjithshëm 684 i vitit 2025, bën pjesë në një linjë jurisprudenciale që riafirmon pa ekuivoke një parim shpesh të anashkaluar në debatin publik: puna nuk përbën një mburojë automatike në të drejtën e imigracionit. Integrimi nuk është thjesht një fakt ekonomik, por një proces kompleks që kërkon përgjegjësi, respektim të rregullave dhe aderim ndaj vlerave themelore të rendit juridik.

Publikimi i plotë i vendimit në Calameo u mundëson juristëve, studiuesve dhe profesionistëve të fushës së imigracionit të shqyrtojnë drejtpërdrejt tekstin e vendimit dhe të kuptojnë plotësisht rëndësinë e tij sistematike.

Avv. Fabio Loscerbo

Raport mbi aktivitetin e divulgimit juridik të zhvilluar gjatë vitit 2025 Rreth 172.000 përdorime totale në periudhën janar 2025 – janar 2026

 Raport mbi aktivitetin e divulgimit juridik të zhvilluar gjatë vitit 2025

Rreth 172.000 përdorime totale në periudhën janar 2025 – janar 2026

Gjatë vitit 2025, aktiviteti im profesional si avokat, i ushtruar kryesisht në fushën e së drejtës së imigracionit, është shoqëruar nga një veprimtari intensive dhe e vazhdueshme e divulgimit juridik, me qëllim nxitjen e një kuptimi më të gjerë të instituteve normative, orientimeve gjyqësore dhe profileve procedurale me rëndësi të veçantë publike.

Aktiviteti i divulgimit ka shoqëruar ushtrimin e profesionit ligjor dhe është zhvilluar përmes prodhimit dhe shpërndarjes së përmbajtjeve informuese dhe të analizës juridike, me synimin për ta bërë të kuptueshme çështje komplekse të së drejtës së imigracionit, duke ruajtur një qasje rigoroze ndaj burimeve normative dhe gjyqësore, si dhe në respekt të parimeve të korrektësisë dhe përmbajtjes që karakterizojnë funksionin e avokatit.

Në një frymë transparence dhe korrektësie informative, konsideroj të përshtatshme të bëj publike disa të dhëna të agreguara lidhur me përdorimin e përmbajtjeve të divulgimit gjatë periudhës janar 2025 – janar 2026.

Gjatë periudhës së marrë në shqyrtim, përmbajtjet juridike të shpërndara në kuadër të këtij aktiviteti kanë regjistruar rreth 172.000 përdorime totale, të kuptuara si:

lexime artikujsh dhe kontributesh informuese;

shikime të përmbajtjeve video;

dëgjime të përmbajtjeve audio dhe podkasteve.

Këto të dhëna i referohen ekskluzivisht formave të përdorimit real të përmbajtjeve dhe nuk përfshijnë tregues të thjeshtë të ekspozimit ose dukshmërisë, duke ndjekur një kriter të kujdesshëm dhe metodologjikisht rigoroz.

Përmbajtjet kanë trajtuar, në veçanti:

aspekte normative dhe gjyqësore të së drejtës së imigracionit;

sqarime me karakter procedural;

reflektime me natyrë sistemike mbi institutet dhe politikat migratore;

kontribute informuese të drejtuara si për qytetarët e interesuar ashtu edhe për operatorët e sektorit.

Krahas aktivitetit të divulgimit, është zhvilluar edhe një shpërndarje informative në kanalet profesionale të rrjeteve sociale, në veçanti në LinkedIn, ku gjatë të njëjtës periudhë përmbajtjet e publikuara kanë regjistruar mbi 112.000 impresione, duke arritur rreth 47.000 përdorues unikë.
Këto të dhëna paraqiten veçmas, pasi i referohen treguesve të shpërndarjes dhe nuk përfshihen në llogaritjen e përdorimeve të sipërpërmendura.

Ky raport synon të ofrojë një paraqitje të përmbledhur dhe të verifikueshme të ndikimit informativ të një aktiviteti divulgimi juridik, të lidhur ngushtë me ushtrimin e profesionit ligjor, të zhvilluar në respekt të detyrimeve të korrektësisë, rigorozitetit dhe përgjegjësisë që karakterizojnë funksionin e avokatit.

Aktiviteti i divulgimit juridik do të vijojë edhe gjatë vitit 2026, në vazhdimësi me angazhimin tim profesional, me synimin për të kontribuar në rritjen e ndërgjegjësimit juridik në fushën e së drejtës së imigracionit dhe të pasojave të saj normative dhe shoqërore.

Avv. Fabio Loscerbo
Avokat – Dhoma e Avokatëve të Bolonjës