Sipas TAR-it të Salernos, një sinjalizim SIS i verifikuar me kodin CUI nuk e përjashton shqyrtimin individual të lejes së qëndrimit

Një person mund të marrë një përgjigje që emri i tij nuk gjendet në Sistemin e Informacionit Shengen (SIS), ndërsa Questura italiane konfirmon ekzistencën e një sinjalizimi duke përdorur një kod identifikimi. Si zgjidhet ky kundërshtim? Dhe, nëse sinjalizimi vërtet ekziston, a mjafton ai për të refuzuar lejen e qëndrimit? Gjykata Administrative Rajonale e Kampanias, seksioni i veçuar i Salernos, seksioni III, në vendimin nr. 1123 të 12 qershorit 2026, shqyrtoi pikërisht këto dy probleme, të cilat duhen mbajtur të ndara.

Rasti konkret: kërkesa për leje qëndrimi dhe sinjalizimi nga Austria

Çështja lidhej me refuzimin e një lejeje qëndrimi për punë të varur, në kuadrin e procedurës së posaçme të emersionit sipas nenit 103 të dekretligjit italian nr. 34/2020. Questura e Salernos e kishte mbështetur refuzimin në një sinjalizim të regjistruar nga Austria në SIS për moslejimin e hyrjes dhe qëndrimit. Administrata e konsideronte këtë rrethanë pengesë për lëshimin e dokumentit.

Personi i interesuar e kundërshtoi vendimin dhe kërkoi verifikimin e të dhënave nga strukturat kompetente të Ministrisë së Brendshme italiane. Në një përgjigje, të bazuar te gjeneralitetet e tij, iu komunikua se emri i kërkuar nuk rezultonte në bazën SIS. Kjo dukej se përgënjeshtronte arsyen e refuzimit. Gjatë gjykimit, megjithatë, Questura dorëzoi një verifikim tjetër që tregonte ekzistencën e sinjalizimit.

Pse kodi CUI ka rëndësi për identifikimin?

Gjykata i kushtoi vëmendje mënyrës së kërkimit në sistem. Nga njëra anë ekzistonte një përgjigje negative e mbështetur në emrin dhe të dhënat e deklaruara nga personi. Nga ana tjetër, Questura kishte kryer kontroll përmes Kodit Unik të Identifikimit (CUI), një identifikues i lidhur në mënyrë unike me personin në sistemin e identifikimit AFIS.

TAR-i i dha përparësi verifikimit përmes CUI, duke e konsideruar më të besueshëm sesa kërkimi vetëm me emër ose me variante të tjera të gjeneraliteteve. Për këtë arsye, gjykata nuk pranoi si të provuar pretendimin se sinjalizimi nuk ekzistonte. Ky është një dallim me rëndësi praktike: mungesa e rezultatit në kërkimin sipas emrit nuk tregon gjithmonë se personi nuk ka sinjalizim. Mund të lindin mospërputhje që kërkojnë verifikim më të saktë të identitetit.

Megjithatë, ekzistenca e SIS nuk e mbyll analizën juridike

Pasi shqyrtoi problemin e identifikimit, gjykata kaloi te një pyetje tjetër: cilat pasoja mund t'i japë administrata italiane sinjalizimit? Në këtë pikë kishte rëndësi vendimi nr. 6 i 22 janarit 2026 i Gjykatës Kushtetuese italiane. Ajo kishte deklaruar jokushtetuese dispozitën e nenit 103, pika 10, shkronja b), të dekretligjit nr. 34/2020, në pjesën ku përjashtonte automatikisht nga procedurat e legalizimit personat e sinjalizuar në SIS vetëm sepse kishin shkelur rregullat kombëtare të hyrjes dhe qëndrimit.

Kjo është një zgjidhje e përcaktuar për atë procedurë të veçantë legalizimi. Nuk do të thotë se një sinjalizim serioz, i mbështetur në rrezik real për rendin ose sigurinë publike, duhet injoruar. Përkundrazi, administrata duhet të identifikojë arsyen e saktë, të verifikojë rrethanat personale dhe të kryejë vlerësimin që kërkon ligji.

Rëndësia e konsultimit me shtetin që ka futur sinjalizimin

Neni 27 i Rregullores (BE) 2018/1861 parashikon mekanizmin e konsultimit ndërmjet shteteve kur një shtet shqyrton lëshimin ose zgjatjen e lejes së qëndrimit apo të vizës për qëndrim afatgjatë për një person të sinjalizuar për refuzim hyrjeje ose qëndrimi nga një shtet tjetër. Autoriteti që shqyrton kërkesën duhet të marrë në konsideratë arsyet e sinjalizimit dhe rrethanat që lidhen me rendin dhe sigurinë publike.

Rëndësia e këtij mekanizmi është se vendimi italian duhet të mbështetet në një shqyrtim real, jo në një shënim të shkurtër nga databaza. Kur mungon informacioni mbi shkakun e sinjalizimit, hetimi administrativ mund të jetë i pamjaftueshëm për të justifikuar refuzimin.

Si përfundoi gjykimi në Salerno?

Në përfundim, TAR-i pranoi ankimin dhe anuloi refuzimin e lejes së qëndrimit për shkak të mangësive në shqyrtimin dhe arsyetimin e pasojave juridike të sinjalizimit, në dritën e vendimit të Gjykatës Kushtetuese dhe rregullave evropiane. Gjykata nuk e konsideroi të pavërtetë vetë sinjalizimin; përkundrazi, verifikimi përmes CUI kishte konfirmuar ekzistencën e tij. Por nuk pranoi që ekzistenca e regjistrimit të zëvendësonte vlerësimin juridik të kërkuar.

Vendimi nuk urdhëroi fshirjen e sinjalizimit austriak nga SIS dhe nuk duhet interpretuar si dhënie automatike e një lejeje qëndrimi. Administratës i mbetet detyrimi të rivlerësojë situatën sipas rregullave përkatëse dhe përmbajtjes së vendimit gjyqësor.

Çfarë duhet të bëjë personi që merr një refuzim për shkak të SIS?

1. Kërkoni vendimin e plotë administrativ. Duhet të dihet nëse Questura ka refuzuar lejen për shkak të një sinjalizimi, për shkak të një vendimi dëbimi apo edhe për arsye të tjera. Dokumenti duhet të tregojë bazën ligjore dhe arsyetimin konkret.

2. Kontrolloni identitetin me kujdes. Nëse një përgjigje e bazuar te emri tregon mungesë sinjalizimi, por administrata pretendon të kundërtën, duhet kërkuar një shpjegim i mospërputhjes. Emra të ndryshëm, transliterime, data lindjeje dhe identifikues të tjerë mund të ndikojnë në rezultat. Vetëm autoritetet e autorizuara mund të kryejnë verifikimet e sistemit sipas kompetencave të tyre.

3. Ushtroni të drejtat mbi të dhënat SIS. Sipas Komisionit Evropian, personi mund të kërkojë akses në të dhënat e veta dhe korrigjimin e të dhënave të pasakta ose fshirjen e atyre që mbahen në mënyrë të paligjshme. Kërkesa mund të paraqitet sipas procedurave të shteteve që përdorin SIS, ndërsa shteti që e ka futur sinjalizimin është përgjegjës për përmbajtjen e tij. Procedura ka rregulla dhe kufizime të veta.

4. Mos e ngatërroni fshirjen e SIS me anulimin e refuzimit. Një ankim kundër një vendimi të Questura-s italiane nuk është automatikisht e njëjta procedurë me kërkesën që Austria ose një shtet tjetër të ndryshojë të dhënat në SIS. Për të dyja duhen identifikuar organet kompetente dhe mjetet juridike.

5. Sqaroni cilës procedurë i përket kërkesa. Ky vendim lidhej me procedurën e veçantë të legalizimit të punës të vitit 2020. Nuk është provë e ekzistencës së një sanatorie të re dhe nuk do të thotë se e njëjta zgjidhje zbatohet pa dallim për çdo vizë, leje familjare ose rast hyrjeje në kufi.

Çfarë mësojmë nga ky rast?

Nga kjo çështje dalin dy mësime që nuk janë kontradiktore. Së pari, një sinjalizim mund të ekzistojë vërtet edhe kur një kërkim sipas emrit nuk e gjen; për këtë arsye rëndësi ka identifikimi i saktë. Së dyti, ekzistenca e sinjalizimit nuk e përjashton kontrollin e bazës ligjore, të shkakut dhe të proporcionalitetit të vendimit, kur kërkohet një vlerësim individual. Mbrojtja më efikase ndërtohet mbi dokumentet, jo mbi supozime.

Vendimi i analizuar: TAR Campania – Salerno, seksioni III, vendimi nr. 1123/2026 i 12 qershorit 2026, R.G. 1001/2024. Teksti i publikuar i vendimit gjyqësor. Burime institucionale: Drejtësia Administrative italiane, për vendimin nr. 6/2026 të Gjykatës Kushtetuese; Komisioni Evropian, të drejtat mbi të dhënat SIS.

---

Avv. Fabio Loscerbo
Avokat i autorizuar të përfaqësojë klientë përpara Gjykatës së Kasacionit italian
I regjistruar në Regjistrin e Përfaqësuesve të Interesave pranë Dhomës së Deputetëve të Italisë për çështjet e imigracionit
Përfaqësues interesash i regjistruar në Regjistrin e Transparencës së Bashkimit Evropian me nr. 280782895721-36 për çështjet e migracionit dhe azilit
ORCID: 0009-0004-7030-0428
Artikull i hartuar me ndihmën e mjeteve të inteligjencës artificiale, nën drejtimin, rishikimin dhe përgjegjësinë editoriale të autorit.